Meditasyonun benim için en büyük dezavantajı: Hafıza çok düşük. şimdiki ana yapışmış, geçmiş / gelecek düşünceleri az, iç ses yok, küçük "çubuklar". Avantajı: Daha iyi düşünebiliyorum, bütün gün çalışabiliyorum, dikkat dağıtıcı değil, önbellekte bulunduğum yeri, adımı vs. tutmuyorum, ev işleri daha zor, çok sayıda not uygulaması

Tanıştığım neredeyse herkes benim onlarla çok anlık hissettiğimi söylüyor, bana göre çok yüksek çözünürlüklü ve benim için sadece şu an var, bu doğru. Ayrıca onların adını, kendi adımı, hangi kıtada olduğumuzu, benim hakkımda ne düşündüklerini kesinlikle hatırlamıyorum. Tam an

Gerçekten denersem varsayılan duruma geri dönebilirim ama bu yokuş yukarı yürümek gibi, sistemin yapmak istediği şey çoğu bilgiyi bırakmak ve bu anın içinde olmak. Rüzgarı hissetmek, oradaki ne varsa bakmak, araştırma modunda olup o şeyi düşünmek, mikro

Ama insanlarla ilişkiler, onlar hakkında hatırlamakla onları önemsemekle eşdeğer olan ilişkiler en büyük zorluk oldu. Çünkü istediklerini hatırlayamam ve umursadığımla pek ilgisi yok, kendi hayatımın hikayesini hatırlamıyorum

Ayrıca teknoloji çok yardımcı oluyor, cüzdanımın nerede olduğunu takip etmeme gerek yok çünkü AirTag'lerim var, yapay zeka muhtemelen yakında çok daha fazla şeyle bunu yapabilir, eğer daha fazla bilgimi görürse ve mükemmel hafıza varsa

Bence "düşük ego" aslında "hayat hikayesi"nin önemi azaldı ve artık çok kolay erişilebilir değil. Ne için alınman gerektiğini bile hatırlayamıyorsun çünkü kırmak zor. Sadece bu an, bu renkler, bu kişi, sakin ve mutlu

Biriyle takılmayı bitirdiğimde ve sarıldıktan sonra döndüğümde dönüyorum ve tam 2 saniye sonra bir ağaç falan görüyorum ve şimdi ağaçlarla birlikteyim. Bu, benim temel programımdan çok farklı, yani sonraki 2 saat boyunca asılması düşünmek

Biriyle takılmayı bitirdiğimde ve sarıldıktan sonra döndüm, tam 3 saniye sonra bir sonraki şeye geçtim, bir ağaç ya da bir şey gördüm ve şimdi ağaçlarla birlikteyim. Bu, benim temel programlamamdan çok farklı, ki benim bir saat boyunca bekleme hakkında düşünmek

Biriyle takılmayı bitirdiğimde sarıldıktan sonra dönüyorum ve tam 3 saniye sonra bir sonraki şeye geçiyorum, bir ağaç ya da bir şey görüyorum ve onlarla birlikteyim, hiçbir "sürüklenme" yok. Bu, benim temel programlamamdan çok farklı, ki benim bir saat boyunca bekleme hakkında düşünmek

Sanırım oldukça uzak bir durumum var ve kısmen de bunun sebebi neredeyse hiç olumsuz olmadı, bu yüzden vücudum bu değişimi reddetmedi, ama meditasyon yapan tanıdığım neredeyse herkes bunun en azından küçük bir versiyonunu yaşadı, bu yüzden bahsetmekte fayda var

Açıkçası, yüz kere değer ve kimseyi çok fazla endişelendirmek istemem. Bunun olmasına karşı çıkmadım, bu yüzden bedenin buna izin verdiğini düşünüyorum, eğer bunun olmasından endişeleniyorsanız, en azından tarif edilen ölçüde daha az olası olduğunu düşünüyorum