Dit is onjuist. De noodzaak om te paralleliseren is een probleem dat je oplost. Telkens wanneer je een nieuw niveau van productiviteit met agenten bereikt, word je overspoeld met taken. Je kunt tussen deze laagwaardige taken wisselen, blij met dit niveau van productiviteit, of je kunt ervoor kiezen om het probleem op te lossen en je vermogen om je te concentreren terug te krijgen. Dit stelt je in staat om het volgende niveau te bereiken. Op dat moment zal het probleem waarschijnlijk terugkeren als een nieuwe bottleneck met een mens in de lus en herhaal je het. De meeste ontwikkelaars van vandaag hebben de "Ik beoordeel zoveel code" bottleneck bereikt en sturen veel prompts naar de AI die van lage kwaliteit zijn en gemakkelijk te automatiseren. Ze zien dit niet als een probleem omdat ze nog steeds onder de indruk zijn van hoeveel werk ze kunnen verzetten.

Dit is waarom ik voor het eerst overweeg om een seedronde te organiseren Het zal jaren duren voordat de meest competente engineeringleiders hebben uitgevonden hoe ze ontwikkelteams effectief kunnen aansturen Er is veel waarde te creëren met een product dat startups in staat stelt deze tijdlijn terug te brengen tot een maand

Een andere manier waarop we hier de kwaliteit bevorderen, is door contextrot te vermijden. Agenten worden dommer naarmate hun contextvenster groter wordt. Om dit te bestrijden, vragen we de agent expliciet om de kleinste eenheid van werk te doen in onze implementatieprompt. Wanneer dit gedaan is, zullen we dat werk door veel beoordelings- en CI-stappen laten lopen voordat we in een vers contextvenster de volgende stap doen.